Krzemień to najpowszechniejszy kamień na bałtyckich plażach. Wiele krzemieni ma w sobie skamieniałość, bo powstały w kredowym mule, wokół zwierząt i gąbek. Wystarczy wiedzieć, jak patrzeć.
Skąd skamieniałości w krzemieniu
Krzemień tworzył się w kredowym osadzie na dnie dawnego morza. Krzemionka osadzała się wokół organizmów i w norach zwierząt. Dlatego w krzemieniu zachowały się kształty, które w miękkiej kredzie rozpadły się dawno temu. Lądolód wyrywał krzemienie z kredowego podłoża i przesuwał je na południe, a dziś morze wypłukuje je z gliny klifu.
Jeżowce
Najłatwiej rozpoznać kredowe jeżowce nieregularne. Mają kształt miseczki, hełmu albo kopułki o średnicy od kilku do kilkunastu centymetrów.
- Pięć ramion. Na wierzchu widać pięć pasów drobnych punktów, które biegną od szczytu jak promienie gwiazdy. To najpewniejsza cecha.
- Odlew wnętrza. Często zostaje tylko krzemienny odlew. Jest gładki, bez skorupy, ale kształt i pięciopromienna symetria są nadal widoczne.
- Podstawa. Spód bywa płaski, z otworem gębowym przesuniętym ku jednej stronie.
Zwykły, guzowaty krzemień nie ma symetrii. Jeśli widzisz pięć powtarzających się pasów, to jeżowiec. Rozmiar nie ma znaczenia: mały okaz ma ten sam wzór co duży. Zdarzają się też okazy przecięte na pół, w których widać wnętrze wypełnione krzemieniem.
Gąbki
Skamieniałe gąbki są mniej oczywiste. Szukaj kształtów kielichowatych, palczastych albo grzybowatych. Powierzchnia bywa porowata, jakby upstrzona dziurkami, albo ma delikatną siatkę. W żwirach trafiają się też drobne kulki o średnicy kilku milimetrów. Często są to maleńkie gąbki.
Krzemienie o kształcie rozgałęzionej rurki to zwykle wypełnione nory zwierząt, a nie gąbki. Nie są mniej ciekawe, ale to inna skamieniałość.
Mszywioły i inne drobiazgi
Na powierzchni niektórych krzemieni widać delikatne siateczki lub gałązki. To mszywioły, kolonie drobnych zwierząt. Dobrze je widać pod lupą 10x.
Jak sprawdzić kamień
- Zwilż go. Mokry krzemień pokazuje wzór wyraźniej.
- Obejrzyj z boku. Światło padające z boku podkreśla pas punktów i pory.
- Szukaj symetrii. Naturalny krzemień jej nie ma, jeżowiec ma.
- Nie rozbijaj na plaży pod klifem. Odpryski są ostre, a ściana może się osunąć. Jeśli rozbijasz kamień, zrób to z dala od klifu, w okularach i rękawicach.
Uważaj na złudzenia. Dziury w kamieniu i łuski często są efektem wietrzenia, nie skamieniałością. Prawdziwa skamieniałość ma powtarzalny, symetryczny wzór.
Najczęstsze pomyłki
Kamień z naturalną dziurą na wylot to zwykle efekt wymywania, nie skamieniałość. Biała, kredowa skorupa na krzemieniu to jego naturalna otoczka. Kruchy, jasny nalot na powierzchni to patyna z wietrzenia. Skamieniałość zawsze ma powtarzalny kształt albo wzór. Jeśli go nie widzisz po zwilżeniu i obejrzeniu z boku, odłóż kamień.
Gdzie szukać
Krzemieni jest wszędzie tam, gdzie klify budują gliny lodowcowe. Najlepsze zbiory pochodzą z Pomorza Zachodniego: Trzęsacz, Rewal, Niechorze i Pobierowo. Dobre są też Ustronie Morskie i Jastrzębia Góra. Szukaj na żwirowych pasach po sztormie. Termin wyprawy wybierz z prognozą skamieniałości.
O belemnitach, które często leżą obok krzemieni, przeczytasz w poradniku belemnity, czyli piorunowe strzałki. Zasady zbierania opisujemy w poradniku o przepisach. Okazy przechowuj w suchym pudełku, z karteczką z miejscem i datą.
Nie przegap następnego okna
Najlepsze okna trwają kilka godzin: po sztormie, po deszczu, w bezchmurną noc z aktywnym Słońcem. Zapisz się, a damy znać mailem, gdy indeks w Twoich miejscach przekroczy 60.
