Nad Bałtykiem pływy mają kilka centymetrów i nikt ich nie zauważa. Nad Atlantykiem, kanałem La Manche i Morzem Północnym woda co kilka godzin odsłania i zalewa setki metrów brzegu. Ten poradnik wyjaśnia, jak to działa, kiedy odpływ jest największy i jak wrócić na czas.
Skąd biorą się pływy
Pływy wywołuje przyciąganie Księżyca i w mniejszym stopniu Słońca. Na większości wybrzeży Europy Zachodniej pływ jest półdobowy: w ciągu doby i niecałej godziny są dwie wysokie i dwie niskie wody. Niska woda przychodzi więc każdego dnia około 50 minut później niż poprzedniego. Jeśli dziś odpływ wypada o 9:00, za tydzień będzie po południu.
Wysokość pływu bardzo zależy od miejsca. W zatoce Mont-Saint-Michel i na wyspach Chausey różnica między przypływem a odpływem sięga kilkunastu metrów. Na Lofotach jest wyraźnie mniejsza, a w Bałtyku praktycznie jej nie ma. Dlatego nasze miejsca w tym module leżą tylko na wybrzeżach z pływami.
Pływy syzygijne i kwadraturowe
Gdy Słońce, Ziemia i Księżyc ustawiają się w jednej linii, przy nowiu i pełni, ich przyciąganie się sumuje. Powstają pływy syzygijne (ang. spring tides): przypływy są najwyższe, a odpływy najniższe. Przychodzą zwykle dzień lub dwa po nowiu i pełni. Nazwa angielska nie ma nic wspólnego z wiosną.
Przy pierwszej i ostatniej kwadrze Księżyca siły częściowo się znoszą. To pływy kwadraturowe (ang. neap tides): różnica poziomów jest najmniejsza, a dolny brzeg w ogóle się nie odsłania. Największe pływy w roku przypadają w okolicy równonocy, w marcu i we wrześniu.
We Francji wielkość pływu opisuje współczynnik (coefficient de marée) od 20 do 120. Powyżej około 90 mówi się o grandes marées. To wtedy plaże Bretanii i Normandii zapełniają się ludźmi z wiadrami.
Jak czytać tablicę pływów
Tablica podaje godziny wysokiej i niskiej wody oraz wysokości. Wysokości w oficjalnych tablicach liczy się od poziomu odniesienia map morskich, który leży blisko najniższego możliwego pływu. Niska woda 0,5 m oznacza więc znacznie większy odpływ niż niska woda 2,0 m. Bywają też wartości ujemne, czyli odpływ wyjątkowo niski.
Sprawdź, w jakiej strefie czasowej podano godziny. Brytyjskie tablice często podają czas GMT, więc latem trzeba dodać godzinę. Wybierz port najbliższy twojej plaży, bo w sąsiednich zatokach odpływ potrafi wypaść kilkadziesiąt minut wcześniej lub później.
Oficjalne źródła tablic:
- Wielka Brytania: UKHO, serwis Admiralty EasyTide.
- Francja: SHOM, serwis maree.shom.fr.
- Irlandia: Marine Institute.
- Niemcy: BSH. Holandia: Rijkswaterstaat. Dania: DMI. Norwegia: Kartverket.
Nasz indeks liczy pływ z modelu Open-Meteo. Model podaje poziom morza względem średniego poziomu, a nie względem zera map, więc liczby różnią się od tablic. Open-Meteo zaznacza też, że te dane nie nadają się do nawigacji przybrzeżnej. Traktuj prognozę jako wskazówkę, a godzinę wyjścia ustal z oficjalnej tablicy.
Reguła dwunastych
Woda nie opada równo. Reguła dwunastych to prosty sposób, by oszacować, ile wody ubywa w każdej godzinie z około sześciu godzin między wysoką a niską wodą:
| Godzina | Część zakresu pływu | Przy zakresie 6 m |
|---|---|---|
| 1. | 1/12 | 0,5 m |
| 2. | 2/12 | 1,0 m |
| 3. | 3/12 | 1,5 m |
| 4. | 3/12 | 1,5 m |
| 5. | 2/12 | 1,0 m |
| 6. | 1/12 | 0,5 m |
Wniosek jest praktyczny. Przy samej niskiej wodzie poziom zmienia się powoli, więc masz chwilę spokoju. Dwie, trzy godziny później woda przybiera najszybciej. To przybliżenie: w wielu miejscach, na przykład w zatokach i estuariach, krzywa pływu wygląda inaczej.
Bezpieczeństwo
Przypływ zabija ludzi, którzy znają morze. W lutym 2004 roku w zatoce Morecambe w Anglii przypływ odciął grupę zbieraczy sercówek. Zginęły co najmniej 22 osoby. W zatoce Mont-Saint-Michel do szybkiego przypływu dochodzą ruchome piaski. Na wyspę pływową Worm's Head w Walii da się przejść tylko przez około 2,5 godziny przed i po niskiej wodzie, a ratownicy co roku zdejmują stamtąd ludzi.
- Wychodź na opadającej wodzie i zacznij wracać przy niskiej wodzie, nie później.
- Zanim zejdziesz, zapamiętaj drogę powrotu. Kanały i zagłębienia za tobą zalewają się jako pierwsze.
- Na płaskich wattach i w dużych zatokach chodź z licencjonowanym przewodnikiem.
- Nie wychodź we mgle. Na płaskim dnie bardzo łatwo stracić kierunek.
- Powiedz komuś, gdzie idziesz, i miej naładowany telefon. Numer alarmowy w UE to 112, w Wielkiej Brytanii także 999 (poproś o Coastguard).
- Silny wiatr od morza i niskie ciśnienie podnoszą poziom wody ponad prognozę. Wtedy przypływ przyjdzie szybciej i wyżej.
Gdy zrozumiesz pływy, przejdź do poradnika o rockpoolingu.
Źródła
- Open-Meteo, Marine Weather API
- Rule of twelfths, Wikipedia
- Admiralty EasyTide (UKHO)
- SHOM, horaires de marée
- Morecambe Bay cockling disaster, Wikipedia
- FFRandonnée, ruchome piaski w zatoce Mont-Saint-Michel
- Worm's Head, Wikipedia
Nie przegap następnego okna
Najlepsze okna trwają kilka godzin: po sztormie, po deszczu, w bezchmurną noc z aktywnym Słońcem. Zapisz się, a damy znać mailem, gdy indeks w Twoich miejscach przekroczy 60.
